| book 的个人资料Book照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
10月31日 เธอคือความสุขของฉันเมื่อเธอมีสุข.. ฉันก็สุขด้วย
เมื่อเธอมีทุกข์.. ฉันก็ทุกข์ด้วย
ทุกครั้งที่เจอเธอ ในใจฉันเปล่งประกายแห่งสุข
เมื่อไม่มีเธอ ความมืดมิดเข้ามาปิดกลางใจ
ชีวิตที่เหลือขอให้ได้เห็นเธอพบเจอแต่ความสุข
ฉันจะพยายามทำทุกทางเพื่อให้เธอเป็นสุข
เมื่อฉันไม่อยู่ก็ขอให้เธอพบแต่ความสุข
เจอคนที่จะทำให้เธอมีสุข
ฉันดีใจที่ได้ยิ้มทั้งน้ำตา
เพราะเธอ..คือความสุขของฉัน 7月28日 เลือกเอง..ไม่รู้ว่าทุกวันนี้ที่โลกหมุนคือเดินหน้าหรือถอยหลังย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
ฉันผู้ไม่อยากหมุนตามโลก ของเดินฝ่าต้านกระแสไปสู่จุดหมายที่ต้องการ
ความเชื่อในตัวเองเป็นสิ่งเสริมสร้างพลังงานให้กับชีวิต
ฉันอาจเป็นส่วนเกินของโลกใบนี้ แต่ฉันจะทำให้โลกทั้งโลกหันมองมาที่ฉัน
ความคิดเป็นสิ่งจุดประกายสู่การกระทำ
ความต้องการ ชี้นำความคิด ไปสู่การกระทำที่สะท้อนทุกสิ่งออกมา
ความรักทำให้โลกสวยงาม คือจุดเริ่มต้น
ความรักทำให้ทุกข์ทน คือความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้
ฉันเชื่อในความคิดของตัวเอง เชื่อในสิ่งที่เลือกจะกระทำ
แม้ผลที่ได้อาจไม่ได้สมดังที่ใครหวัง
แต่ฉันจะทำเพื่อความต้องการของฉันเอง
เลือกเอง..
B
M
K
3月24日 นาน ๆ เขียนทีนะห่างหายไปนานกับการเขียนในนี้ คิดถึงกันมั้ยเจ้า my space ที่ระบายอารมณ์อย่างหนึ่ง อิอิ
วันนี้ไม่รู้เป็นไรนะอยากเขียนอะไรขึ้นมา สงสัยเพราะกำลังจะก้าวไปหาสิ่งใหม่ ๆมั้ง
พรุ่งนี้แล้ว ที่จะต้องเปิดเรียนอีกครั้ง เป็นธรรมดาที่จะต้องตื่นเต้น แต่ครั้งนี้มันต่างจากครั้งอื่น ๆนะ
มันเหมือนเราก้าวขึ้นสู่บทบาทใหม่ เตรียมตัวสู่ความเป็นจริง
ที่ผ่านมารู้สึกเป็นแค่เด็กนักเรียนธรรดา ๆอยู่เสมอ ตั้ง 5 ปีแล้วนะที่เรียนมา
มันไม่ทำให้รู้สึกว่าโตขึ้นซักเท่าไหร่ แต่พอมาวันนี้ปีสุดท้าย เริ่มมองเห็นแล้วว่า
ควรจะมองหาจุดหมายของชีวิตซักทีนะ
อนาคตต่อไปจะเป็นยังไง บางทีเราอาจจะค้นพบมันในปีนี้ก็ได้
ที่ผ่านมารู้ตัวว่าทำตัวไม่ดี ขี้เกียจมากไป ควรจะหัดขยัน ๆหน่อยได้แล้ว
พ่อบอกให้ขยัน ๆหน่อย ปีสุดท้ายแล้ว นาน ๆทีที่พ่อจะพูด มันคงถึงเวลาแล้วมั้ง
ครอบครัวนี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดเลยนะ ในช่วงเวลาที่ใครไม่เข้าใจ
ก็จะยังมีเค้าอยู่รู้สึกและช่วยปลอบใจเรา แม้ไม่ได้พูดตรง ๆก็เถอะ แต่มันรู้สึกได้
ตั้งแต่วันนี้จะถือเป็นการเริ่มต้นใหม่แล้วกัน อะไรที่แย่ ๆก็จะไม่จำหรอกนะ
อยากจะจำแต่สิ่งที่ดี และก็ทำแต่สิ่งดี ๆ ที่จริงก็ไม่รู้หรอกนะว่าจะทำได้มากเท่าไหร่
แต่จะพยายาม ให้มากที่สุด
อยากจะทำให้ทุก ๆอย่าง ทั้งการเรียนและเรื่องอื่น ๆ..ให้ไปได้ดีด้วยกัน
เพราะมักก็ไม่ใช่เรื่องเรียนเท่านั้นที่สำคัญกับชีวิตมากที่สุด
ในใจก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีมากแค่ไหน แต่ก็อย่างที่บอกไปแล้วแหละ
ว่าจะพยายาม..
 BMKนะ.. 7月7日 ชีวิตเฉกอนรรฆมณีสิ่งที่มีค่าสูงสุดในชีวิตมนุษย์ก็คือ "ตัวชีวิตเอง"
คำกล่าวนี้เป็นความจริงที่ใครไม่อาจปฏิเสธ แต่ทั้ง ๆ ที่รู้ มนุษย์ก็ปฏิบัติต่อชีวิตเหมือนกับไม่รู้จักรักชีวิต
มนุษย์รักชีวิต แต่ปฏิบัติต่อชีวิตไม่ถูกต้อง ชีวิตอันเป็นสิ่งสูงค่ายิ่งกว่าสมบัติบรรดามีใดทั้งหมดของตน
ก็เลยมีอันแตกหัก บิ่น ร้าว แหลกสลายลงไปก่อนวัยอันควร
น่าเสียดายชีวิตที่ถูกเหวี่ยงไปอย่างไร้จุดหมายวันแล้ววันเล่า
ล่องลอยไปในกระแสแห่งกิน กาม เกียรติ เหมือนขอนไม้แห้ง หรือกอสวะที่ไร้อนาคต
แทนที่เราจะเป็นฝ่ายกำหนดชีวิต กลับปล่อยให้ชีวิตถูกกิเลส สังคม การงาน วัฒนธรรม ความหลงผิดมาเป็นฝ่ายกำหนด
แทนที่จะเป็นนายเหนือชีวิต กลับกลายเป็นทาสของชีวิต
แทนที่จะเป็นฝ่ายเลือกใช้ชีวิต กลับถูกชีวิตผลักไสไปตามยถากรรม
มนุษย์ทุกคนเกิดมาในโลกอย่างมีความหมาย ไม่มีใครเกิดมาไร้ค่า หรือเกิดมาเพื่อที่จะถูกลืม
ยกเว้นแต่คนที่พยายามจะทำให้คนอื่นลืมตนเอง
ไม้ทุกต้น หญ้าทุกชนิด ก็เช่นเดียวกับนอตทุกตัวที่ผลิตชึ้นมาเพื่อเหมาะสมกับภารกิจอย่างใดอย่างหนึ่ง ณ เวลาใดเวลาหนึ่งเสมอ
มนุษย์ก็เช่นกัน ต่างมาสู่โลกนี้เพื่อจะบำเพ็ญกรณีย์บางอย่าง บางประการ ซึ่งล้วนแต่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน
มนุษย์ทุกคนล้วนมีศักยภาพแฝงเร้นที่จะบรรลุภารกิจของตนได้อย่างงดงามทั้งสิ้น
แต่มนุษย์ตระหนักถึงศักยภาพพิเศษของตนเองตรงนี้หรือไม่
น้ำเน่าอาตระเหยกลายเป็นเม็ดฝนหล่อเลี้ยงพื้นโลก
กรวดทรายต่ำต้อน อาจถูกหล่อหลอมเป็นศิลป์สถาปัตย์ทรงคุณค่าระดับสากล
ข้าวเปลือกในนาอาจกลายเป็นสุธารสของพระมหาจักรพรรดิ
ลูกกุลีอาจกลายเป็นมหาเศรษฐีพันล้าน
ขอเพียงมนุษย์ไม่ดูถูกตัวเอง
ตระหนักถึงศักยภาพพิเศษที่ซุกซ่อนอยู่ในตน
แล้วเพียรเจียระไนชีวิตให้แวววาวพราวพรายด้วยการศึกษาเรียนรู้
ซึมซับเก็บรับบทเรียนจากการงารและการใช้ชีวิตอย่างสุขุม
ก็ย่อมจะมีชีวิตที่คุ้มค่า สงบ ร่มเย็น และเป็นสุขได้โดยไม่ยาก
ย่อจาก ธรรมะเกร็ดแก้ว ว.วัชรเมธี
6月10日 ขอบคุณเหลือเกินโลกกว้างใหญ่ และมีผู้คนมากมายที่เธอพบเจอ
แต่ใครคือคนที่เธอรอและต้องการอยากเคียงชิดใกล้ อยากมอบหัวใจของเธอ ฉันเช่นกันที่เฝ้าคอยใครสักคนด้วยใจฝันใฝ่ กับความจริงใจที่เต็มจนเปี่ยมหัวใจ แค่อยากทำเพื่อใครใครสักคน แต่เธอก็ยังมองเห็นว่ามีฉันอยู่ตรงนี้ ที่เธอนั้นมอบความไว้ใจ เชื่อในรักและความหวังดี ขอบคุณเธอเหลือเกิน ที่ทำให้มีวันนี้ วันที่มีแต่เรื่องดีดี ที่ไม่เคยได้จากใคร ต่อจากนี้ฉันขอสัญญาว่าทั้งหัวใจ จะอยู่ดูแลไม่ไปไหน ในทุกนาทีจะมีฉัน กับเรื่องดีดีที่ทำให้เธอยิ้มได้ ไม่ต้องห่วงจะไม่มีวันที่เธอมานั่งร้องไห้ กับสิ่งที่ตัวของเธอเองตัดสินใจจะมอบหัวใจ ให้กับฉัน ขอบคุณเหลือเกิน
ลูกปัด ชลนรรจ์ ลิ่มไทย
..คำบางคำกับคนบางคนไม่ต้องบอกบ่อย ๆ ก็ได้.. จริงมั้ย BMK
5月21日 โอ้..ในทีสุดโอ้..ในที่สุดเราก็ต้องเรียนกันซักที
หลังจากที่ออก วช. มาสบายมากๆๆๆ
ชีวิตสุขสม ไม่ต้องเรียน กิน ๆ นอน ๆ
แต่ตอนนี้กลับมาแล้ว ต้องมาเรียน ๆ อีก
ขึ้นสูติ....
จะไปทำคลอดเด็ก
ให้กำลังใจช่วยเชียร์กันหน่อยน้า
เอ้า...เบ่งเลยค่ะ อืออออออ....
 ล้มได้..แพ้ได้..
แต่ห้ามหมดกำลังใจ ..book 4月28日 เคยมั้ย..เคยมั้ย..ที่มีเรื่องให้คิดมากมาย
เคยมั้ย..ที่รู้สึกอัดอั้นจนแทบจะระเบิดออกมา
เคยมั้ย..กับความรู้สึกที่เก็บไว้แล้วไม่สามารถที่จะบอกออกไป
.....
ถ้าเคย..แล้วคิดจะบอกออกไป
จงเลือกวิธีที่จะระบายออกไปให้ดี
ถ้าอยากจะเล่าให้ใครฟัง..ต้องหาคนที่เชื่อได้ว่าเค้าจะฟัง
เพราะถ้าไม่แล้ว..ความรู้สึกของเราเป็นสิ่งไร้ค่าที่ลอยตามลม
เพราะว่านอกจากความเศร้าจะไม่จางหายไป
ก็จะเพิ่มความเศร้าอีกเท่าทวีคูณ..
ถ้าหาคนแบบนั้นไม่ได้ ก็จงเขียนความรู้สึกของตัวเองลงไป
ให้กระดาษขาว เป็นเพื่อนคู่ใจ ที่พร้อมจะตั้งใจรับความรู้สึกของเรา..
.....
แต่บางทีแม้แต่กระดาษ ก็ไม่สามารถที่จะรองรับความรู้สึกได้
เพราะความกลัว ไม่กล้าแม้แต่จะเขียนลงไป
ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้ว..
จงปล่อยให้สายลม เป็นผู้ช่วยพัดพาความเศร้าให้จายหายไป
พร้อมกับหยาดน้ำตาที่แห้งเหือด..
ไร้ค่า.. ไม่มีราคา.. แต่เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึก
4月5日 ไม่อยากคิดถึงวันพรุ่งนี้..ไม่รู้ว่ามันจะจริงไม่จริง
ที่ใครบอกเอาไว้ ความรักนั้นมีทั้งร้ายและดี ทุกข์หรือสมหวังไม่อาจคาดเดา รู้เพียงในวันนี้ ความรักฉันที่มีนั้นสวยงาม เมื่อเราทั้งสองมีกันและกัน
และความสุขนั้นจะมีให้ฉันไปอีกนานไหม ฉันไม่อยากคิดถึงวันพรุ่งนี้ ขอมีวันนี้กับเธอคนนี้เรื่อยไป ให้ใจเราทุกวัน ผูกพันกันด้วยความเข้าใจ ไม่ต้องการอะไรแค่ขอให้เราได้อยู่ด้วยกัน แม้ไม่อาจห้ามเวลาให้เวียนหมุนไป ฉันก็จะใช้หัวใจดวงนี้ยืนยัน ว่าทุกมุมในหัวใจจะเก็บไว้รักเธอเท่านั้น จะทำทุกนาทีจากนี้เพื่อให้ใจฉัน..นั้นได้มีแค่เธอ
ไม่มีอะไรที่มันแน่นอน ที่รู้และแน่ใจ
ใจดวงนี้ของฉันนั้นเหมือนเดิม ไม่อยากคิดถึงวันพรุ่งนี้-เอ๊ะ ศศิกานต์.. คงจะไม่มีวันพรุ่งนี้อีกแล้ว..BOOK
3月3日 จากป่า.. สู่เมืองใหญ่ ฉันกลับมาแล้ว..จากไปตั้งนานกว่าจะได้กลับมากรุงเทพฯ รู้สึกว่าคิดถึงมาก คิดถึงตึกสูง ๆ หลังจากอยู่ป่าเขามาตั้งนาน ไม่รู้ว่าจะมีใครเป็นเหมือนกันรึเปล่า.. พอกลับมาถึงที่นี่ความรู้สึกแรกที่เกิดขึ้นมาก็คือ ขาว.. ทำไมที่นี่มันขาวจัง ทำไมตึกมันดูใหม่ ๆ ห้องดูใหม่ ๆ อิอิ แปลกดีมั้ยละ ทั้ง ๆ ที่ทุกอย่างก็ยังเหมือนเดิมไม่เปลี่ยน แต่ความรู้สึกของเราที่ไปอยู่ป่า มองไปทางไหนก็มีแต่สีเขียวของต้นไม้ใบหญ้า บ้านที่อยู่ก็เป็นบ้านไม้ กำแพงก็เก่า ๆ ดำ ๆ พอกลับมาเห็นตึกขาว ๆ เลยรู้สึกแปลกตาไปหมด..
การไปออกชุมชนคราวนี้ เหมือนเป็นการออกนอกกรอบที่เคยทำอยู่ทุกวัน ออกไปเจอกับสิ่งที่ไม่เคยเจอ (ไม่เคยคิดว่าจะต้องเจอแบบนี้) ที่เป็นชีวิตจริงในอนาคต ได้เปิดหูเปิดตาเปิดสมอง จากที่เราคิดว่ามันเปิดอยู่แล้วเป็นเปิดมากขึ้น..
ชีวิตจริงกับการเรียนมันแตกต่างกันมาก ตอนเรียนมีความรู้จริงแต่ถ้าเราไม่รู้จักการปรับใช้ให้เป็น เมื่อออกไปข้างนอกแล้วก็อาจจะเอาสิ่งที่รู้ไปใช้ไม่ได้..
ชนบทกับในเมืองมีความแตกต่างกันอย่างมากในหลาย ๆ ด้าน ทั้งการดำรงชีวิตและทัศนคติต่อการมองเรื่องต่าง ๆ ในเรื่องเดียวกัน เขากับเราก็จะคิดไปในแนวทางที่ต่างกันจึงป่วยการที่จะไปเถียงกันให้เสียเวลา.. คนในเมืองที่ไปอยู่ชนบทนาน ๆ แนวความคิดก็จะเปลี่ยนตามไปกับเค้าด้วยเป็นเรื่องธรรมดา ซึ่งมีข้อเสียอยู่อย่างหนึ่งที่ได้เห็นก็คือความเฉื่อยฉา ไม่กระตือรือร้น เนื่องจากทุกอย่างมีพร้อม คนอยู่กับอย่างสงบ ไม่มีการแก่งแย่งกัน มันดีในเรื่องของสภาพจิตใจ แต่มันไม่ใช่ความจริง.. ยิ่งอยู่แบบนั้นไปนาน ๆ เราจะยิ่งละเลยต่อสิ่งต่าง ๆ รอบตัว ความสามารถในการทำงานจะลดลง เพราะว่า..ขี้เกียจ ที่จริงก็อาจจะขึ้นกับแต่ละบุคคล บางคนอาจจะไม่เป็นก็ได้..
เอาเป็นว่าออกชุมชนคราวนี้ความรู้อาจจะไม่ค่อยได้ แต่ประสบการณ์ใหม่ ๆ แน่นปึก แถมได้เที่ยวที่สวย ๆ อีกมากมาย ไม่เชื่อไปดูรูปสิ อิอิ..
TAKE GOOD CARE OF YOURSELF CAUSE I CARE YOU MUCH..
BMK
2月11日 ออกเวชศาสตร์ชุมชน (วช.)วันนี้เป็นวันที่กลับมาพักผ่อน จะว่าอีกอย่างก็คือหนีงานกลับบ้าน หลังจากที่ไป อ.ทองผาภูมิ จ.กาญจนบุรี มาประมาณ 1 สัปดาห์ ทำให้รู้ว่าที่ รพ. ชุมชน ช่างต่างกับ รพ. ในกรุงเทพหรือศิริราช ของเราอย่างมาก ๆๆๆ ที่นู่นอะไร ๆ ก็ดูแปลกใหม่ไปสำหรับเรา แต่ยังไงก็ตาม ฉันก็รู้สึกว่าการออก วช. เป็นการไปพักผ่อนอยู่ดี เพราะฉะนั้นการที่จะให้เราทำงานหรืออยู่เวรก็เป็นสิ่งที่ไม่ค่อยอยากจะทำซักเท่าไหร่ ตั้งแต่เริ่มออกไปเดินทางไกลอยู่มากทีเดียวกว่าจะไปถึง รพ. นั่งไปหลับไป พอไปถึงก็ไปดูบ้านที่พักเป็นบ้านไม้ 2 ชั้น มีทีวี ตู้เย็น กาต้มน้ำร้อน ห้องนอนก็มี 2 ห้องแยกชายหญิง ห้องน้ำ 1 ห้อง โดยรวม ๆ แล้วก็พออยู่ได้ ไม่ค่อยจะสบายนัก แต่ก็ ok.. หน้าที่ของพวกเราที่ต้องไปทำก็คือการไปสำรวจชุมชน พวกเราได้ออกไปหมู่บ้านท่ามะเดื่อ ตำบลห้วยเขย่ง พวกชาวบ้านในตำบลนี้ทั้งหมดเป็นพวกที่อพยบขึ้นมาจากบริเวณเขตน้ำท่วมหลังจากการสร้างเขื่อนเขาแหลม (หรือเขื่อนวชิราลงกรณ์ในปัจจุบัน) เราเข้าไปในหมู่บ้านได้คุยกับผู้ใหญ่บ้านและก็ อสม. ซึ่งหลังจากคุยเสร็จแล้วโดยรวมเราก็ยังไม่ได้ปัญหาทางสุขภาพชัดเจน (คุยนานมากอะ แต่ไม่ค่อยจะเกี่ยวซักเท่าไหร่) ปัญหาที่ได้ก็จะเป็นพวก URI , DIARRHEA ประมาณเนี่ย แต่ก็เป็นกันไม่มากประมาณว่าไม่เป็นปัญหากับพวกเค้าซักเท่าไหร่ เราก็เลยไปสุ่มดูตามบ้าน ปรากฎว่า ไป 3 บ้าน มี 2 บ้านบ่นเรื่องเป็นนิ่ว เราก็เลยสงสัยได้ความว่าน้ำแถวนี้เค้าบอกว่ามีเป็นหินปูนเยอะ เทลงพื้นนี้เป็นสีขาวเลย เราก็เอ๋.. สงสัยว่าจะเกี่ยวกับเรื่องน้ำหรือเปล่า ตอนแรกว่าจะทำเรื่องนี้ขนาดผู้ใหญ่บ้านลงทุนลงไปเก็บน้ำในลำห้วยให้เราด้วยตัวเอง พอเรากลับมาปรึกษาพี่ ๆ ที่ รพเค้าว่าเรื่องน้ำทำยากจะไปตรวจคุณภาพน้ำต้องใช้เวลาเป็นเดือน.. เรื่องนี้ก็เลยตกไป และอีกอย่างไปแค่ 3 บ้าน ไม่รู้ว่าจะเป็นกับแค่ 2 บ้านในหมู่บ้านนี่หรือเปล่า สรุปแล้วเราก็ว่าจะทำเรื่อง DIARRHEA กัน โดยใช้ข้อมูลทางสถิติจากสถานีอนามัยห้วยเขย่ง กว่าจะกำหนดหัวข้อได้นานมาก ๆ แต่การได้หัวข้อมานั้นก็ไม่ได้จบ ต้องทำอะไรเพิ่มอีกมากมายซึ่งหลังจากวันหยุดวันนี้ก็จะต้องกลับไปทำแล้วหละ (จะหนีมาก ๆ ไม่ได้โดนด่าเละแน่) แต่นี่หน้าแปลกในหมู่บ้านที่ไปนั้นก็คือ ทุกบ้านในหมู่บ้านนั้นจะมีจานดาวเทียมเป็นของตัวเองและก็บ้านนี่หลังใหญ่โต ดูดีไปหมด ทั้ง ๆ ที่ผู้ใหญ่บอกว่าค่าเฉลี่ย รายได้ของคนในหมู่บ้านน้อยกว่ามาตรฐาน (20000 บาท/ปี) และที่ทำกินที่มีอยู่ส่วนมากก็ได้ขายไปหมด ได้แต่เช่าเค้าทำการเกษตร.. บางทีภาพทีเห็นอาจจะเป็นตัวสะท้อนค่านิยมทางด้านวัตถุของสังคมไทยในชนบท ว่าไม่ได้ด้อยไปกว่าในกรุงเทพ ต่างกันแค่ชนิดของวัตถุเท่านั้น แต่ความคิดเหมือนกัน..
ก่อนไปจะบอกว่าคิดถึงมาก ๆ อะ.. มาก ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
BMK 2月5日 ไปเมืองกาญฯวันอังคารนี้ก็จะต้องออกไปอยู่เมืองกาญ 1 เดือน ตอนแรกนึกว่า 3 อาทิตย์แต่นี่มันมันเดือนนึงเลยนะนานมาก ๆ ไม่รู้ว่าออกไปจะต้องทำอะไรบ้างแต่คิดว่าคงจะสบาย ๆ มั้ง ที่ไปก็เมืองกาญก็บ้านเราอยู่แล้วแต่ว่าแถวนั้นก็ไม่เคยไปมาก่อน ไม่รู้ว่าจะมีที่เที่ยวอะไรบ้าง คงต้องไปดูเอาแล้วกัน ที่จริงก็ไม่ค่อยอยากจะออกไปเท่าไหร่ อยู่บ้านก็ต้องสบายกว่าอยู่แล้วจริงมั้ย และที่สำคัญสงสัยว่าที่นั้นไม่มีเน็ตให้เล่นอะ ก็เลยคิดว่าจะไม่เอาคอมไป กลัวหายด้วยอีกอย่าง คิดไปคิดมาก็รู้สึกใจหายนิด ๆ นี่เรากำลังจะจบปี 4 แล้ว ไม่แน่ใจว่า 1 ปีที่ขึ้นคลินิกมานี้ได้อะไรลงไปบ้าง แต่คิดว่าประสบการณ์ที่ผ่านนั้นมากมายเหลือเกิน แต่อย่างนึงที่ได้แน่ ๆก็คืดมันทำไห้เราปลงได้ ตอนสอบก็รู้สึกเฉย ๆ ทำได้ก็ดี ทำไม่ได้ก็ช่างมัน ยิ่งไปคิดมากเราก็ยิ่งเครียด คนอื่นก็เหมือนกันแหละ ทำไม่ได้เหมือนกัน อิอิ ยังไงก่อนไปก็อยากจะมาเขียนไว้เผื่อใครจะมาอ่าน ให้รู้ว่าบุ๊คจะไม่อยู่อีกนาน แต่ก็จะขอฝากความคิดถึงไว้ในนี้แล้วกันนะ คิดถึงมาก ๆ นะ ..(ไม่รู้ว่าจะได้เข้ามาอ่านป่าวเนี่ย.. คนที่เขียนถึงหนะ)
BOOK..BMK
2月3日 LOST IN SPACETHIS IS THE GREAT SONG FOR ME SO I WANT TO GIVE IT TO YOU...
Sometimes I get tired of this me first attitude
You are the one thing that keeps me smiling That’s why I’m always wishing hard for you ’cause your life shines so bright I don’t feel no solitude You are my first star at night I’d be lost in space without you And I’ll never lose my faith in you How will I ever get to heaven, if I do Feels just so fine When we touch the sky me and you This is my idea of heaven Why can’t it always be so good But it’s alright, I know you’re out there Doing what you’ve gotta do You are my soul satellite I’d be lost in space without you And I’ll never lose my faith in you How will I ever get to heaven, if I do And I’ll never lose my faith in you How will I ever get to heaven, if I do And I’ll never lose my faith in you And I’ll never lose my faith in you LOST IN SPACE - LIGHTHOUSE FAMILY ..BMK 1月13日 This I promise you..When the visions around you I'll be your strength And I will take you in my arms I've loved you forever I give you my word Just close your eyes Over and over I fall And I will take you in my arms Just close your eyes N'sync - This I promise you.. BMK
1月4日 First dayThis is the first day... I try to open this blog for long time but there's some problem with my profile. I want to change my name but I cant open the window to edit it so I delete my blog about 5 times. ei ei.. Dont have anything to tell u only I want to say I miss u much and want u to recover from ur illness as soon.. if u see this u will know the one I mean.. BMK |
|
|
