book's profileBookPhotosBlogLists Tools Help

book punna

Occupation
Location
ชีวิตที่ต้องเจ็บปวด ความเศร้าที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ มีเพียงเธอที่ช่วยแก้ไข แต่ระยะทางห่างเธอที่แสนไกล ทำให้ฉันต้องเดียวดายเพียงลำพัง
Lists

Book

..The reason of my life is you..
October 31

เธอคือความสุขของฉัน

เมื่อเธอมีสุข..   ฉันก็สุขด้วย
เมื่อเธอมีทุกข์..  ฉันก็ทุกข์ด้วย
ทุกครั้งที่เจอเธอ  ในใจฉันเปล่งประกายแห่งสุข
เมื่อไม่มีเธอ  ความมืดมิดเข้ามาปิดกลางใจ
ชีวิตที่เหลือขอให้ได้เห็นเธอพบเจอแต่ความสุข
ฉันจะพยายามทำทุกทางเพื่อให้เธอเป็นสุข
เมื่อฉันไม่อยู่ก็ขอให้เธอพบแต่ความสุข
เจอคนที่จะทำให้เธอมีสุข
ฉันดีใจที่ได้ยิ้มทั้งน้ำตา
เพราะเธอ..คือความสุขของฉัน
July 28

เลือกเอง..

ไม่รู้ว่าทุกวันนี้ที่โลกหมุนคือเดินหน้าหรือถอยหลังย้อนกลับไปสู่จุดเริ่มต้น
ฉันผู้ไม่อยากหมุนตามโลก  ของเดินฝ่าต้านกระแสไปสู่จุดหมายที่ต้องการ
 
ความเชื่อในตัวเองเป็นสิ่งเสริมสร้างพลังงานให้กับชีวิต
ฉันอาจเป็นส่วนเกินของโลกใบนี้  แต่ฉันจะทำให้โลกทั้งโลกหันมองมาที่ฉัน
 
ความคิดเป็นสิ่งจุดประกายสู่การกระทำ
ความต้องการ ชี้นำความคิด ไปสู่การกระทำที่สะท้อนทุกสิ่งออกมา
 
ความรักทำให้โลกสวยงาม  คือจุดเริ่มต้น
ความรักทำให้ทุกข์ทน  คือความจริงที่ไม่อาจปฏิเสธได้
 
 ฉันเชื่อในความคิดของตัวเอง เชื่อในสิ่งที่เลือกจะกระทำ
แม้ผลที่ได้อาจไม่ได้สมดังที่ใครหวัง 
แต่ฉันจะทำเพื่อความต้องการของฉันเอง
 
เลือกเอง..
 
B
M
K
 
 
 
 
 
 
 
 
 
March 24

นาน ๆ เขียนทีนะ

ห่างหายไปนานกับการเขียนในนี้  คิดถึงกันมั้ยเจ้า my space ที่ระบายอารมณ์อย่างหนึ่ง อิอิ
วันนี้ไม่รู้เป็นไรนะอยากเขียนอะไรขึ้นมา  สงสัยเพราะกำลังจะก้าวไปหาสิ่งใหม่ ๆมั้ง
พรุ่งนี้แล้ว ที่จะต้องเปิดเรียนอีกครั้ง  เป็นธรรมดาที่จะต้องตื่นเต้น  แต่ครั้งนี้มันต่างจากครั้งอื่น ๆนะ
มันเหมือนเราก้าวขึ้นสู่บทบาทใหม่  เตรียมตัวสู่ความเป็นจริง
ที่ผ่านมารู้สึกเป็นแค่เด็กนักเรียนธรรดา ๆอยู่เสมอ  ตั้ง 5 ปีแล้วนะที่เรียนมา
มันไม่ทำให้รู้สึกว่าโตขึ้นซักเท่าไหร่   แต่พอมาวันนี้ปีสุดท้าย เริ่มมองเห็นแล้วว่า
ควรจะมองหาจุดหมายของชีวิตซักทีนะ
อนาคตต่อไปจะเป็นยังไง  บางทีเราอาจจะค้นพบมันในปีนี้ก็ได้
ที่ผ่านมารู้ตัวว่าทำตัวไม่ดี ขี้เกียจมากไป  ควรจะหัดขยัน ๆหน่อยได้แล้ว
พ่อบอกให้ขยัน ๆหน่อย ปีสุดท้ายแล้ว  นาน ๆทีที่พ่อจะพูด  มันคงถึงเวลาแล้วมั้ง
ครอบครัวนี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดเลยนะ   ในช่วงเวลาที่ใครไม่เข้าใจ 
ก็จะยังมีเค้าอยู่รู้สึกและช่วยปลอบใจเรา  แม้ไม่ได้พูดตรง ๆก็เถอะ  แต่มันรู้สึกได้
ตั้งแต่วันนี้จะถือเป็นการเริ่มต้นใหม่แล้วกัน   อะไรที่แย่ ๆก็จะไม่จำหรอกนะ
อยากจะจำแต่สิ่งที่ดี  และก็ทำแต่สิ่งดี ๆ  ที่จริงก็ไม่รู้หรอกนะว่าจะทำได้มากเท่าไหร่
แต่จะพยายาม ให้มากที่สุด
อยากจะทำให้ทุก ๆอย่าง ทั้งการเรียนและเรื่องอื่น ๆ..ให้ไปได้ดีด้วยกัน
เพราะมักก็ไม่ใช่เรื่องเรียนเท่านั้นที่สำคัญกับชีวิตมากที่สุด
ในใจก็ไม่รู้ว่าจะทำได้ดีมากแค่ไหน  แต่ก็อย่างที่บอกไปแล้วแหละ
ว่าจะพยายาม..
BMKนะ..
July 07

ชีวิตเฉกอนรรฆมณี

สิ่งที่มีค่าสูงสุดในชีวิตมนุษย์ก็คือ "ตัวชีวิตเอง"
คำกล่าวนี้เป็นความจริงที่ใครไม่อาจปฏิเสธ  แต่ทั้ง  ๆ ที่รู้ มนุษย์ก็ปฏิบัติต่อชีวิตเหมือนกับไม่รู้จักรักชีวิต
มนุษย์รักชีวิต แต่ปฏิบัติต่อชีวิตไม่ถูกต้อง  ชีวิตอันเป็นสิ่งสูงค่ายิ่งกว่าสมบัติบรรดามีใดทั้งหมดของตน
ก็เลยมีอันแตกหัก บิ่น ร้าว แหลกสลายลงไปก่อนวัยอันควร
 
น่าเสียดายชีวิตที่ถูกเหวี่ยงไปอย่างไร้จุดหมายวันแล้ววันเล่า
ล่องลอยไปในกระแสแห่งกิน กาม เกียรติ  เหมือนขอนไม้แห้ง หรือกอสวะที่ไร้อนาคต
 
แทนที่เราจะเป็นฝ่ายกำหนดชีวิต  กลับปล่อยให้ชีวิตถูกกิเลส สังคม การงาน วัฒนธรรม  ความหลงผิดมาเป็นฝ่ายกำหนด
แทนที่จะเป็นนายเหนือชีวิต  กลับกลายเป็นทาสของชีวิต
แทนที่จะเป็นฝ่ายเลือกใช้ชีวิต  กลับถูกชีวิตผลักไสไปตามยถากรรม
 
มนุษย์ทุกคนเกิดมาในโลกอย่างมีความหมาย  ไม่มีใครเกิดมาไร้ค่า หรือเกิดมาเพื่อที่จะถูกลืม
ยกเว้นแต่คนที่พยายามจะทำให้คนอื่นลืมตนเอง
ไม้ทุกต้น หญ้าทุกชนิด ก็เช่นเดียวกับนอตทุกตัวที่ผลิตชึ้นมาเพื่อเหมาะสมกับภารกิจอย่างใดอย่างหนึ่ง ณ เวลาใดเวลาหนึ่งเสมอ
 
มนุษย์ก็เช่นกัน  ต่างมาสู่โลกนี้เพื่อจะบำเพ็ญกรณีย์บางอย่าง บางประการ ซึ่งล้วนแต่มีความสำคัญไม่ยิ่งหย่อนไปกว่ากัน 
มนุษย์ทุกคนล้วนมีศักยภาพแฝงเร้นที่จะบรรลุภารกิจของตนได้อย่างงดงามทั้งสิ้น
แต่มนุษย์ตระหนักถึงศักยภาพพิเศษของตนเองตรงนี้หรือไม่
 
น้ำเน่าอาตระเหยกลายเป็นเม็ดฝนหล่อเลี้ยงพื้นโลก 
กรวดทรายต่ำต้อน อาจถูกหล่อหลอมเป็นศิลป์สถาปัตย์ทรงคุณค่าระดับสากล
ข้าวเปลือกในนาอาจกลายเป็นสุธารสของพระมหาจักรพรรดิ
ลูกกุลีอาจกลายเป็นมหาเศรษฐีพันล้าน
 
ขอเพียงมนุษย์ไม่ดูถูกตัวเอง  
ตระหนักถึงศักยภาพพิเศษที่ซุกซ่อนอยู่ในตน 
แล้วเพียรเจียระไนชีวิตให้แวววาวพราวพรายด้วยการศึกษาเรียนรู้ 
ซึมซับเก็บรับบทเรียนจากการงารและการใช้ชีวิตอย่างสุขุม  
ก็ย่อมจะมีชีวิตที่คุ้มค่า สงบ ร่มเย็น และเป็นสุขได้โดยไม่ยาก
ย่อจาก  ธรรมะเกร็ดแก้ว  ว.วัชรเมธี
 
June 10

ขอบคุณเหลือเกิน

โลกกว้างใหญ่ และมีผู้คนมากมายที่เธอพบเจอ
แต่ใครคือคนที่เธอรอและต้องการอยากเคียงชิดใกล้
อยากมอบหัวใจของเธอ

ฉันเช่นกันที่เฝ้าคอยใครสักคนด้วยใจฝันใฝ่
กับความจริงใจที่เต็มจนเปี่ยมหัวใจ
แค่อยากทำเพื่อใครใครสักคน

แต่เธอก็ยังมองเห็นว่ามีฉันอยู่ตรงนี้
ที่เธอนั้นมอบความไว้ใจ
เชื่อในรักและความหวังดี

ขอบคุณเธอเหลือเกิน ที่ทำให้มีวันนี้
วันที่มีแต่เรื่องดีดี ที่ไม่เคยได้จากใคร
ต่อจากนี้ฉันขอสัญญาว่าทั้งหัวใจ
จะอยู่ดูแลไม่ไปไหน
ในทุกนาทีจะมีฉัน
กับเรื่องดีดีที่ทำให้เธอยิ้มได้

ไม่ต้องห่วงจะไม่มีวันที่เธอมานั่งร้องไห้
กับสิ่งที่ตัวของเธอเองตัดสินใจจะมอบหัวใจ
ให้กับฉัน
ขอบคุณเหลือเกิน
 ลูกปัด ชลนรรจ์ ลิ่มไทย
 
..คำบางคำกับคนบางคนไม่ต้องบอกบ่อย ๆ ก็ได้.. จริงมั้ย       BMK
 
May 21

โอ้..ในทีสุด

โอ้..ในที่สุดเราก็ต้องเรียนกันซักที
หลังจากที่ออก วช. มาสบายมากๆๆๆ
ชีวิตสุขสม ไม่ต้องเรียน  กิน ๆ นอน ๆ
แต่ตอนนี้กลับมาแล้ว  ต้องมาเรียน ๆ อีก
ขึ้นสูติ....
จะไปทำคลอดเด็ก 
ให้กำลังใจช่วยเชียร์กันหน่อยน้า
เอ้า...เบ่งเลยค่ะ  อืออออออ....
ล้มได้..แพ้ได้..
แต่ห้ามหมดกำลังใจ ..book
April 28

เคยมั้ย..

เคยมั้ย..ที่มีเรื่องให้คิดมากมาย
เคยมั้ย..ที่รู้สึกอัดอั้นจนแทบจะระเบิดออกมา
เคยมั้ย..กับความรู้สึกที่เก็บไว้แล้วไม่สามารถที่จะบอกออกไป
.....
ถ้าเคย..แล้วคิดจะบอกออกไป
จงเลือกวิธีที่จะระบายออกไปให้ดี
ถ้าอยากจะเล่าให้ใครฟัง..ต้องหาคนที่เชื่อได้ว่าเค้าจะฟัง
เพราะถ้าไม่แล้ว..ความรู้สึกของเราเป็นสิ่งไร้ค่าที่ลอยตามลม
เพราะว่านอกจากความเศร้าจะไม่จางหายไป
ก็จะเพิ่มความเศร้าอีกเท่าทวีคูณ..
ถ้าหาคนแบบนั้นไม่ได้  ก็จงเขียนความรู้สึกของตัวเองลงไป
ให้กระดาษขาว เป็นเพื่อนคู่ใจ  ที่พร้อมจะตั้งใจรับความรู้สึกของเรา..
.....
แต่บางทีแม้แต่กระดาษ ก็ไม่สามารถที่จะรองรับความรู้สึกได้
เพราะความกลัว  ไม่กล้าแม้แต่จะเขียนลงไป
ถ้าเป็นอย่างนั้นแล้ว..
จงปล่อยให้สายลม  เป็นผู้ช่วยพัดพาความเศร้าให้จายหายไป
พร้อมกับหยาดน้ำตาที่แห้งเหือด..
 
ไร้ค่า.. ไม่มีราคา.. แต่เปี่ยมล้นด้วยความรู้สึก
 
 
Photo 1 of 44
No list items have been added yet.